1. Grunnlag
Ber grunnsetjinga den rolla verket gjev henne? Held utgangspunktet, eller vert det lagt inn meir enn det som kan forsvarast?
Prøvingsprotokoll
Prøving, ikkje tilslutning
DET SOM ER krev ikkje førehandsaksept. Verket skal lesast, prøvast, kritiserast, korrigerast og vurderast i møte med det som er.
Denne protokollen viser korleis lesarar, fagpersonar og kritikarar kan retta presise innvendingar mot grunnlaget, overgangane, omgrepa, motsegnsarbeidet og praksisfølgjene i verket.
Protokoll
Kva skal prøvast?
Ei relevant prøving av DET SOM ER bør ikkje berre seia om lesaren er samd eller usamd. Ho bør visa kvar verket held, kvar det ikkje held, og kva som eventuelt må korrigerast.
Det mest nyttige er presise innvendingar med sidetal, formulering, grunngjeving og klår skilnad mellom faktafeil, tolking, vurdering og motsegn.
2. Overgangar
Følgjer overgangane frå røynd til kunnskap, språk, menneske, system og praksis faktisk av kvarandre?
3. Omgrep
Er omgrepa presise nok? Ber ord som røynd, kunnskap, sanning, referanse, integritet og praksis den funksjonen dei får i verket?
4. Motsegner
Svarar verket godt nok på dei sterkaste innvendingane mot seg sjølv, eller finst det motsegner som står att?
5. Praksis
Hjelper verket faktisk handling, språkleg klårleik, korrigering og menneskeleg praksis, eller vert det berre eit verbalt system?
6. Samanbrot
Kva ville faktisk få verket til å falla? Kva grunn, overgang eller konsekvens måtte bryta saman?
Send inn
Korleis senda inn motsegn eller retting.
Send gjerne inn motsegner, rettingar, språklege merknader, bibliografiske presiseringar eller tekniske feil. Målet er ikkje ros, men etterretteleg prøving og presis korrigering.
Eit godt innspel bør innehalda:
1. sidetal eller avsnitt
2. kort sitat eller nøyaktig formulering
3. type innspel: faktafeil, språk, tolking, motsegn eller
vurdering
4. grunngjeving
5. eventuelt forslag til retting
Haldning
Sterk påstand, open prøving.
DET SOM ER er lagt fram som eit sterkt grunnlagsarbeid, men ikkje som noko lesaren må godta på førehand. Verket må stå i møte med lesing, erfaring, språk, handling, motsegner og praktisk verknad.
Den rette offentlege haldninga er difor ikkje triumf og ikkje tilbaketrekking, men prøving: verket er fullført, masteren er fast, påstanden er sterk, og vilkåret er testing.